ضدعفونی مبتنی بر کلر، اساس تصفیه آب آشامیدنی سالم و استخرهای شنا در سراسر جهان است. با این حال، همه کلرهای موجود در آب به یک شکل رفتار نمی‌کنند و درک تفاوت‌های بین اشکال مختلف آن برای نظارت مؤثر و رعایت مقررات ضروری است.  این مقاله یک مرور کلی حرفه‌ای از تفاوت‌های بین کلر آزاد و کلر توتال ارائه می‌دهد و به شما کمک می‌ کند تا مناسب‌ترین نوع  کلر را با قیمت مناسب خریداری کنید.

 

اشکال کلر در آب

قبل از آشنایی با کلر آزاد و کلر توتال، ابتدا باید اشکال کلر موجود در آب را درک کنید، زیرا این اساس همه فناوری‌های اندازه‌ گیری کلر است. کلر موجود در آب عموماً به کلر آزاد، کلر ترکیبی و کلر کل طبقه‌بندی می‌شود.

کلر آزاد به کلری اشاره دارد که به حالت آزاد در آب وجود دارد و همچنان قابلیت ضدعفونی قوی خود را حفظ می‌کند، عمدتاً اسید هیپوکلرو (HOCl) و یون‌های هیپوکلریت (OCl⁻).

کلر ترکیبی به ترکیبات کلر اشاره دارد که هنگام واکنش شیمیایی کلر آزاد با نیتروژن آمونیاک یا مواد آلی حاوی نیتروژن در آب تشکیل می‌شوند. رایج ‌ترین اشکال آن کلرامین‌ها هستند.

کلر توتال به مقدار کل اجزای ضدعفونی‌ کننده مبتنی بر کلر موجود در آب، شامل کلر آزاد و کلر ترکیبی، اشاره دارد.

کلر آزاد و کلر توتال

کلر آزاد یک ابزار نظارت بر کیفیت آب است که از اصول الکتروشیمیایی یا آمپرومتری برای اندازه ‌گیری مداوم غلظت کلر آزاد در محلول ‌های آبی، از جمله اسید هیپوکلرو (HOCl) و یون‌های هیپوکلریت (OCl⁻) استفاده می ‌کند. این مقدار معمولاً بر حسب میلی‌ گرم در لیتر یا ppm (قسمت در میلیون) بیان می‌شود.

کلر توتال ابزاری برای نظارت بر کیفیت آب است که برای اندازه‌ گیری مجموع کلر آزاد و کلر ترکیبی (کلرآمین‌ها) در آب استفاده می ‌شود. روش‌های رایج شامل تکنیک‌های رنگ ‌سنجی (DPD) و آمپرومتریک است.